Owady karmowe

Owady karmowe. Co kupić, jak karmić i dlaczego to, czym karmisz swoją karmówkę, ma większe znaczenie niż to, co obtaczasz w proszku

Owady karmowe to podstawa diety większości jaszczurek, żab i bezkręgowców terraryjnych, a dostępnych gatunków jest tyle, że wybór na początku może przytłaczać. Warto jednak nie skupiać się tylko na tym, jakie owady kupić, bo równie ważne, a może nawet ważniejsze, jest to, jak się nimi zajmujesz zanim trafią do terrarium. Owad jest dla twojego gada tylko nośnikiem, więc jakość tego, co zwierzę faktycznie przyswaja, zależy w dużej mierze od tego, czym ten owad żył.

Przegląd owadów karmowych

Karaczany to bez wątpienia najlepiej sprawdzający się wybór, szczególnie jeśli zależy ci na wygodzie hodowli. Gatunki takie jak tureckie, dubia czy madagaskarskie różnią się wielkością i twardością chityny, więc można je dopasować do rozmiaru konkretnego zwierzęcia. Nie śmierdzą tak jak świerszcze, nie uciekają po gładkich powierzchniach, jeśli wybierzesz gatunek, który się po nich nie wspina, nie gryzą zwierząt terraryjnych i mają dobry stosunek białka do tłuszczu. Hodowla sprowadza się do pudełka z wytłoczkami po jajkach jako kryjówkami, ciepła, ciemności i regularnego jedzenia. Kolonia rośnie praktycznie sama.

Świerszcze domowe to klasyka, chętnie jedzone przez większość gatunków i łatwo dostępne, ale mające wyraźne wady. Cykają, śmierdzą, uciekają i potrafią doprowadzić do szału, jeśli trzymasz je w mieszkaniu, w którym mieszkasz. Jako karmówka spełniają swoje zadanie dobrze, ale hodowla wymaga pojemnika z gładkimi ścianami, dobrą wentylacją i regularnym czyszczeniem, bo świerszcze padają dość łatwo przy złej higienie, a martwe osobniki błyskawicznie psują resztę.

Szarańcza to duży, mięsisty owad o świetnej wartości odżywczej, idealny dla większych jaszczurek i dużych żab. Jest droższa niż świerszcze i trudniejsza w hodowli domowej, bo wymaga więcej miejsca i wyższej temperatury, ale jako element urozmaicający dietę jest naprawdę wartościowa.

Mączniki i drewnojady uzupełniają dietę, ale nie powinny jej stanowić. Mączniki są ciche, łatwe w hodowli, nie uciekają, mają jednak dużo tłuszczu i twardą chitynę, więc karmione zbyt często mogą prowadzić do otyłości i problemów z trawieniem. Drewnojady są jeszcze tłustsze i jeszcze większe, przydatne jako okazjonalny smakołyk dla większych zwierząt.

Dla najmłodszych i najmniejszych zwierząt, młodych gekonów, małych żab, modliszek, nieocenione są muszki owocówki niezdolne do lotu, mole woskowe i muchy. Muszki są praktycznie niewidzialne i lekkie, więc idealne dla zwierząt, które nie dałyby rady z większymi owadami.

Hodowla owadów we własnym zakresie

Warto rozważyć prowadzenie własnej kolonii, choćby po to, żeby mieć stały dostęp do owadów odpowiedniego rozmiaru i zredukować ilość wizyt w sklepie lub czekanie na przesyłki. Nie zawsze uda się osiągnąć pełną niezależność, ale nawet podtrzymywanie kolonii, która wydłuża przerwy między zakupami, jest wyraźną oszczędnością. Wiesz też dokładnie, w jakich warunkach żyją owady i czym były karmione, co przekłada się bezpośrednio na jakość pokarmu.

Przy prowadzeniu kolonii świerszczy pamiętaj o zabezpieczeniu pojemnika, bo świerszcze uciekają masowo i sprawnie. Gładkie ścianki plastikowe bez żadnych chropowatości to podstawa, pokrywka z gęstą siatką wentylacyjną konieczność. Karaczany w tym względzie są dużo wygodniejsze, bo odpowiednio dobrane gatunki po prostu nie wychodzą z pojemnika.

Ucieczki owadów z terrarium i z domu

Zanim wpuścisz owady luzem do terrarium, upewnij się, że zbiornik jest szczelny. Świerszcze potrafią znaleźć każdą szczelinę w uszczelce drzwiczek i wylądować w mieszkaniu, gdzie przeżyją, będą cykać przez całą noc i prawie na pewno znajdziesz je w najbardziej niespodziewanych miejscach. Jeśli gatunek, który trzymasz, pozwala na karmienie z miseczki lub pęsety, warto z tego korzystać właśnie ze względu na kontrolę nad tym, ile owadów trafia do środka. Owady, których zwierzę nie zdążyło zjeść, a które zostają w terrarium na noc, mogą ponadto niepokoić i pogryzać gada.

W domu warto mieć jako zabezpieczenie kilka lepów na owady, szczególnie jeśli prowadzisz hodowlę. Nie rozwiążą problemu masowej ucieczki, ale pozwalają szybko zorientować się, ile owadów się rozniosło, i ograniczyć skalę problemu.

Gut-loading, czyli karmienie karmówki

Gut-loading to celowe karmienie owadów wartościowym pokarmem na jeden, dwa dni przed podaniem ich zwierzęciu. Chodzi o to, żeby owad trafił do terrarium z pełnym przewodem pokarmowym naładowanym witaminami i minerałami, które zjada potem gad. Owad, który przez kilka dni siedział w pustym pojemniku bez jedzenia, ma wartość odżywczą bliską zeru. Owad, który jadł marchew, bataty, paprykę, jabłko i płatki owsiane, jest zupełnie innym pokarmem.

Dobrą praktyką jest karmienie owadów regularnie, mniej więcej co trzy dni, zmiksowanymi owocami i warzywami. Warto urozmaicać w zależności od sezonu, bo latem wachlarz jest najszerszy, jesienią świetna jest dynia, zimą dajesz to, co akurat dostępne. Do karmy można dodawać wapń, multiwitaminę dla gadów i pyłek pszczeli. Owady dużo chętniej zjadają starte warzywa niż całe, więc zmiksowanie karmy przed podaniem naprawdę robi różnicę w tym, ile faktycznie zjadają.

Dobrze wykarmione owady to najbardziej naturalny i kompletny sposób dostarczenia zwierzęciu potrzebnych składników odżywczych, dużo skuteczniejszy niż poleganie wyłącznie na obtaczaniu w proszku tuż przed podaniem.

Suplementacja

Nawet przy regularnym i starannym gut-loadingu suplementacja pozostaje konieczna, bo owady nie są w stanie pokryć całego zapotrzebowania gada na wapń. Owady obtaczasz w proszku wapniowym, zazwyczaj z witaminą D3, choć tutaj dużo zależy od gatunku i od tego, czy zwierzę ma lampę UVB. Gad z dobrze dobraną lampą UVB produkuje D3 samodzielnie i jest mniej zależny od suplementu, natomiast gad bez UVB jest całkowicie zależny od D3 podawanej z proszkiem. Raz w tygodniu warto dodać do standardowego wapnia multiwitaminę, ale z nią nie warto przesadzać, bo przedawkowanie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach jest możliwe i szkodliwe. Obtaczanie w proszku to uzupełnienie gut-loadingu, nie jego zamiennik.

Karmienie z pęsety, z miski czy luzem w terrarium

Sposób podania owadów ma znaczenie nie tylko ze względu na ryzyko zaczopowania omawiane przy podłożach, ale też dla komfortu kontroli i bezpieczeństwa samego gada. Karmienie z pęsety daje pełną kontrolę nad ilością, pozwala obserwować reakcję zwierzęcia i eliminuje ryzyko, że niezjedzone owady pozostaną w terrarium. Karmienie z miski jest kompromisem, szczególnie wygodnym przy większej liczbie owadów i gatunkach, które nie wymagają stymulacji ruchomą karmą. Wpuszczanie owadów luzem na dno terrarium najbardziej pobudza naturalne instynkty łowieckie, ale jest najmniej kontrolowane i zostawia pole do ucieczek. Wybór należy do ciebie i zależy od gatunku, rodzaju podłoża i tego, jak bardzo chcesz mieć sytuację pod kontrolą.